Matrix-zweet.
Dat ruikt naar kungfu.
november 1997 zes maanden vóór de opnames
Het gebeurt niet vaak dat je iets leest en denkt:
Dit kan onze visie op een heel genre veranderen.
Dit heeft die kans en het zal navolging vinden.
drie jaar later trainingen voor Matrix 2 & 3 beginnen
Daar zijn ze. Dames en heren, uit Chicago, Illinois...
de gebroeders Wachowski.
nu en toen
De Matrix-revolutie is begonnen...
en hij zal blijven groeien.
We boften dat we het hele team onder één dak bijeen konden brengen.
Andy en Larry doen de casting, de rest probeert alles te regelen.
Het is nog vroeg. - We testen ze voor fysieke gevechten.
We nemen ook alvast wat special effects op voor Matrix 2 & 3.
Als voorbereiding op de volgende twee films proberen we te bepalen...
hoe de film eruit gaat zien.
We maken afgietsels van de hoofden van de acteurs...
zodat we brillen, helmen en andere accessoires voor hen kunnen maken.
Er werken nu meer tekenaars aan de film.
De film wordt vijf keer zo groot en tien keer zo moeilijk uit te werken.
Vandaag trainen we. Dit is de tweede week.
Mr Weaving, Agent Smith, leert vliegend klappen uit te delen.
We hebben nog veel te doen. Twee films zijn dubbel zoveel werk.
Bovendien zijn ze allebei complexer dan de eerste film.
Niemand wist wat we deden toen we de eerste film maakten.
De enigen die het echt wisten waren Larry en Andy Wachowski.
Ik snap niet dat ze het zo lang volgehouden hebben.
Zou deel 1 wel gemaakt worden?
De eerste film werd opgenomen in een leeg pakhuis in Burbank.
Er was daar niets, niet eens een koffiezetapparaat.
Er waren geen caravans of kleedkamers. Er was één wc.
Er was een miniem kantoortje. Vergeleken bij dit was het armzalig.
Het was het verschil tussen werken voor de NASA en werken in een grot.
Het was al heel wat dat we een tekentafel kregen.
In die fase geld uitgeven aan een tekentafel was iets...
waartoe ze niet bereid waren.
Nu hebben we dit prachtige gebouw. Een droom die werkelijkheid wordt.
Nu hebben we al voor we beginnen een zeker publiek voor de films.
Een betere stimulans is er niet.
We maken ons veel minder zorgen of we wel in staat zijn...
de choreografieën uit te voeren.
We hebben het al eens gedaan en tasten dus niet meer in het duister.
We weten hoe zwaar het zal worden.
We weten wat ons te wachten staat.
Waar het mij om gaat, en dat gold ook voor de eerste film...
is dat ik het scenario goed vond.
Ik hou van het personage en van de mensen met wie ik werk.
Dat sleept me erdoorheen, wat ik ook moet doen.
oorsprong van The Matrix
Een vriend vroeg ons om een concept voor een strip te bedenken.
We hadden geen concepten, dus begonnen we erover na te denken.
Toen verzonnen we de hele santenkraam.
Elk idee dat we ooit hadden zit in deze ene film.
Het is net als met een eerste plaat. Ze legden er hun hart en ziel in.
Toen ik het scenario voor het eerst las, zaten er veel...
oosterse invloeden en elementen uit strips in...
die verweven waren met de westerse filosofie.
Het is een amalgaam van de boeken en films die ze kennen, hun levens...
van wat hen interesseert en van wat ze leuk of cool vinden.
We houden van kungfu-films. - Japanse animatiefilms.
We houden van Philip K. Dick. - Films van John Woo.
Sciencefiction-boeken die over de aard van de werkelijkheid gaan.
Ze weten veel van filosofie. Allerlei vormen van filosofie.
Oosterse filosofie. Europese filosofie.
Toen ze zeiden: We willen dat jij Thomas Anderson speelt, Neo...
moest ik Baudrillard gaan lezen en Out of Control...
dat over systemen, evolutie en robots gaat.
En daarnaast ook Evolutionary Psychology.
Die moest ik lezen voor ik aan het scenario begon.
zoeken
Thomas Anderson zocht de waarheid. Hij voelde dat er iets niet klopte.
Hij maakte niet echt contact. Hij zocht naar wat er verborgen was.
Heb jij wel 's dat je niet weet of je wakker bent of dat je droomt?
Constant.
Hij zocht Morpheus om er achter te komen wat er verborgen was.
Daar had Baudrillard het ook over.
Niet zozeer het zoeken alswel de obstakels.
Baudrillards idee over simulacra simulation...
is een belangrijk element in de film.
Wat we in de film als een echt object zien...
is vaak een simulatie.
Hij schreef een hoofdstuk over iconen.
Een icoon die God voorstelt verliest z'n band met God...
zodat het een simulatie van een icoon is die je aan je autospiegel hangt.
De betekenis vervaagt.
In een stad als Las Vegas bouwen ze Parijs na in een casino.
Dat is de macht van een simulatie.
Het is een belangrijk hedendaags onderwerp...
waar jongeren als wij over nadenken.
het scenario
Toen ik het scenario voor The Matrix las, ging ik uit m'n dak.
Ik vond het fantastisch.
De eerste 40 tot 50 pagina's waren de beste die ik ooit gelezen had.
Daarna werd het erg verwarrend.
Bij de eerste scenariobespreking met Warners zeiden ze:
Goed, we weten dat we iets cools aangekocht hebben...
maar we weten niet wat. - Willen jullie het met ons doornemen?
Toen ik het las, dacht ik: Ben ik in de Matrix of in de echte wereld?
Hoe krijg ik hier greep op?
Ik begreep genoeg van het script om te beseffen dat ik het goed vond.
Na elke herlezing begreep ik er meer van.
Ik zat vol vragen en wilde van alles veranderen, maar ze zeiden:
Bill, Bill, Bill, je begrijpt het gewoon niet.
Ik snap niet dat mensen het script voor The Matrix verwarrend vonden.
Daar begrijp ik nou niets van.
Toen ik het scenario had gelezen en de concepten had gezien...
was m'n eerste reactie:
Er is geen schijn van kans dat deze film wordt gemaakt.
Ik zag een heleboel scènes die volgens mij geschrapt zouden worden.
Een grote studio begint niet aan iets wat zo alternatief lijkt.
Ik zei mensen vaak: Als een film zo slim in elkaar zit...
is het een wonder als hij gemaakt wordt, juist vanwege die slimheid.
Ik moest het script meermalen lezen en er met mensen over praten...
voordat ik het echt begreep. Ik weet nog dat ik dacht:
Ze denken toch niet dat ik echt van gebouw naar gebouw ga springen?
Natuurlijk ga ik niet horizontaal over een muur rennen.
Dat stond allemaal in het script.
Ze willen dat je begrijpt wat je gaat zien.
Met name in een actiefilm is dat lastig...
omdat men niet gewend is zoiets te lezen of het niet wil schrijven.
In legendarische verhalen, bijvoorbeeld in een western...
staat weinig meer dan: En de indianen veroveren het fort.
Het kan vervolgens wel twee maanden kosten om dat zinnetje te verfilmen.
De regisseur, de stuntmensen en anderen...
bedenken hoe de indianen dat doen.
Toen deze jongens de helikopterscène uitlegden...
of de auto-achtervolgingen in de nieuwe films...
maakten ze volkomen duidelijk wat je gaat zien.
Dat is makkelijker te begroten dan 'de indianen veroveren het fort'.
Je ziet beter wat er gaat gebeuren en dus is de film begrijpelijker.
En bovendien weten ze dus wat ze aan het doen zijn.
de weg naar the Matrix
Wat zo geweldig aan hen is...
is hun idealisme en ambitie toen ze ons The Matrix verkochten.
Ze zeiden: We hebben een trilogie.
Ik zei: Drie zou heel mooi zijn, maar laten we met één beginnen.
Ze zeiden dat ze de regie wilden doen. Ik zei:
Het is al lastig genoeg om uit te leggen wat we gaan maken.
Om zo'n grote en complexe film door debutanten te laten regisseren...
is gewoon te veel gevraagd. Ik weet niet hoe ik dat moet verkopen.
En dus schreven ze Bound.
Ik probeerde je te verleiden. - Waarom?
Er zat één seksscène in de film. Daarover schreven ze:
Dit is de seksscène en die wordt niet geschrapt.
Het was leuk. Het was een low budget-film. We deden de muziek zelf.
We werkten heel nauw samen gedurende een hele tijd...
en schiepen dit juweeltje van een film. Ik ben dol op Bound.
Toen ik Bound aan Terry Semel liet zien...
was hij erg onder de indruk Ze hadden net Diabolique gemaakt...
die niet zo effectief was. Ik weet nog dat Terry 'godverdomme' zei.
Terry zei: 'Bound kostte maar een fractie van wat onze film kostte...
maar is veel interessanter. Die lui zijn goed. ' Dat wilden we horen.
Op de laatste dag van het werken aan Bound waren we op. Ze zeiden:
Pope, wil je hierna een film van 100 miljoen dollar maken?
Ik zei: Ik denk niet dat je een film van 100 miljoen dollar moet maken.
En als je het wel doet, doe ik niet mee.
Hoe groter het budget, hoe groter de druk.
Hoe maken die lui de sprong van een film van 5 miljoen dollar...
naar een film van 65 miljoen dollar? Ik vreesde voor hen.
Ik probeerde ze over te halen een film van 20 of 10 miljoen te maken...
en ons zo omhoog te werken. Goddank luisterden ze niet naar me.
Ik vond het een hele grote sprong. Ik wist dat Bound heel goed was...
maar vaak gaat zoiets fout. Studio's hebben weinig vertrouwen.
Nadat ik met hen gepraat had, begreep ik waarom ze dat vertrouwen kregen.
de storyboards van The Matrix
Omdat zo weinig mensen het script begrepen, maakten ze storyboards.
Niemand begreep op welk niveau de actie zich afspeelde...
en hoe gedetailleerd de actiescènes en de concepten moesten worden.
Ze wilden ze verblinden met de actiescènes...
Strips zijn grafische vertellingen. Je kunt een moment bevriezen...
en een beeld maken dat blijft hangen.
Dat kan niet goed in een film. We probeerden het wel.
Ze houden van stripverhalen en hebben ook in die branche gewerkt.
Ze schreven de eerste strip waaraan ik ooit werkte, lang geleden.
Dat was m'n grote doorbraak. Hij heette Ectokid.
Ik zag hoe ze de storyboards maakten. Ze speelden alles voor.
De tekenaar keek toe. Dit is het kader.
Ze tekenden naar de werkelijkheid, en geen onmogelijkheden.
Ze zijn er altijd bij. Ik vraag ze niet achteraf naar hun mening.
Ze nemen elke shot grondig door.
Soms proberen ze alternatieven uit.
Ze nemen een idee en bekijken dat van meerdere kanten.
Dat doet hun camera ook. Hier gebeurt iets.
Hoe ziet dat er hiervandaan uit? Dit is leuk, dit is interessant.
Dankzij hun achtergrond als stripverhaalmakers...
werden hun storyboards veel dramatischer.
De momenten die ze uitkiezen om te tekenen, die ze vastleggen...
zijn vaak precies de goede momenten.
Die zijn het opwindendst en roepen de meeste emoties op.
De storyboards van de Wachowski's zijn nergens mee te vergelijken.
Het zijn schilderijen, meesterlijke tekeningen.
Geof Darrow bedacht veel van de concepten.
Daarvoor kende ik maar twee van Jeffs strips.
Het legendarische Hard Boiled...
en het minder bekende Big Boy.
Hard Boiled is bekend onder stripliefhebbers.
Hard Boiled stond bij mij in de kast, net als bij miljoenen anderen.
Ik dacht dat de maker de meest geschifte man ter wereld was.
Ik verwachtte één of andere vent...
vol tatoeages en piercings.
Ik nam aan dat hij...
een magere amfetaminejunk zou zijn.
Neo moet z'n geest vrijmaken. Dat hoef je Geof niet te zeggen.
Geof heeft een vrije geest. Hij is niet van deze wereld.
Eén kerel vroeg me wat voor drugs ik gebruikte.
Sominex en Metamucil.
Ze hadden een paar tekeningen van me gezien...
die overeenkwamen met hun beelden van de wachters en de robots.
Ze zeiden dat de vele details in m'n tekeningen hun bevielen.
Hij tekent zoveel details dat de tekening sereen wordt.
Tegelijkertijd is elk onderdeel doortrokken van gekte.
In veel opzichten is Geof gekoppeld aan de hersenen van Larry en Andy.
Ze zijn aangesloten op hetzelfde circuit.
Ze zeiden de hele tijd: Hopelijk hebben we hier het budget voor.
Hopelijk gaat het er zo uitzien. Ik had geen ervaring met storyboards.
Ik wist niet hoe precies ze zich eraan zouden houden.
Ik was verbluft dat ze alles precies zo kregen als ze het wilden.
Het komt rechtstreeks uit hun hersenen.
het uiterlijk van The Matrix
In de film moesten we visueel het verschil weer zien te geven...
tussen de Matrix en de echte wereld.
Wij moesten de werelden op een kalme manier van elkaar onderscheiden...
die tegelijk overtuigend was.
Het mocht er niet te dik opgelegd worden.
In de Matrix was alles ietwat vervallen, monolithisch...
en roosterachtig, een machinaal product.
In de verhoorkamer en het kantoor zie je roosters op de muren...
op de vloeren en zelfs op de plafonds.
Daarmee wilden we een gevoel van kunstmatige controle overbrengen.
Owen en en ik werken nauw samen aan de groentinten in de Matrix.
Ook besprak ik met Bill hoe het licht op stoffen of leer moest vallen...
en hoe ik het groen of andere kleuren kon laten opvangen.
In de Neb moest het veel meer om de mensen gaan.
Daarvoor gebruikten we langere lenzen...
en we maakten de achtergronden vrij zacht...
zodat de mensen meer opvielen.
Hun kleren zijn menselijker, de stof natuurlijker.
Make-up en haar zijn natuurlijker. Ze zijn minder gestileerd.
Het was veel meer een handgemaakte wereld dan de Matrix.
Bovendien zijn het huurlingen. Die denken niet meteen aan mode.
De Matrix had altijd een groene glans...
terwijl de echte wereld een blauwe glans had.
We meden groen, behalve voor Tanks console op de Nebucadnezar.
Die is wel groen, door de Matrix.
Al die elementen, die een ander onbelangrijk zou vinden...
waren voor de mensen die de wereld in de film uitwerkten...
een soort openbaringen.
de decors
Ik moest de omgevingen scheppen voor Larry, Andy en de acteurs.
Wat hij met de hele afdeling decors in Australië voor elkaar kreeg...
zouden de meeste mensen ongelofelijk vinden.
Het was zo groot, zo immens.
Complex decor na complex decor, en hij bouwde ze allemaal.
Ze zijn prachtig en volstrekt realistisch.
Z'n ontwerpen waren zo spectaculair dat ook Larry en Andy verrast waren.
Hij ging verder dan zij zich ingedacht hadden. Een pluim voor hem.
We baseerden ons, zoals Larry en Andy ook wilden...
op Geof Darrows tekeningen, de oorspronkelijke concepten.
We moesten die soms aanpassen om ze te kunnen verwerkelijken.
We hadden namelijk met zwaartekracht te maken, niet met een stuk papier.
Maar in essentie proberen we de door hem ontworpen wereld op te roepen.
Owens decors, die afgeleid waren uit Geofs geschifte fantasie...
waren fascinerend om te zien. Ik zou er nachtclubs van willen maken.
Decors bouwen is soms net de Matrix zelf.
Aan de ene kant is het triplex, aan de andere kant een andere wereld.
In de Matrix lijkt elk voorwerp een simulatie.
Dat is net als de illusie van de Matrix zelf.
Het draaide allemaal om simulacra simulation.
de kostuums
Het is mijn werk om het script door te nemen...
en te laten zien wie de personages zijn aan de hand van hun kleding...
en waarom ze die kleding dragen in de omgeving waarin ze zich bevinden.
Zullen we nu Laurence doen?
We hebben twee verschillende stijlen.
De regisseurs komen kijken bij het passen. Dan bespreken we...
of je er kungfu in kunt doen of er ondersteboven in kunt hangen.
We werken alle praktische details uit.
Soms gebruik ik drie verschillende stoffen voor één kostuum.
Die zien er hetzelfde uit, maar één ervan kan je over een tuig dragen...
of over een kogelvrij vest waarin kogels inslaan.
visuele effecten
Visuele effecten horen deel uit te maken van het conceptuele proces.
Om het ongeziene zichtbaar te maken...
moet je in je planning de visuele effecten meenemen.
Dat begrepen Larry en Andy meteen. Ze haalden mij erbij...
in die fase van de voorbereiding.
We hadden het al over de impact die strips kunnen hebben...
wat betreft hun stilstaande grafische momenten.
Slow motion bevalt ons omdat het eenzelfde kwaliteit verleent...
aan actiescènes. We houden ook van camerabewegingen.
Daarom hadden we het idee om scènes in slow motion filmen...
terwijl de camera met een normale snelheid bewoog.
Maar die angsthaas Bill Pope wilde geen raket op z'n rug binden.
We wilden een raket aanbrengen op een dolly voor een hele snelle zoom.
Dat was echter niet praktisch...
omdat je dan niet kunt scherpstellen om het goed in beeld te krijgen.
Dat moest met een effect gedaan worden. Op een zeker moment...
kwamen ze in contact met John Gaeta.
Toen we bij de voorbereiding van de eerste film effectenmensen zochten...
namen we contact op met ILM, met Digital Domain...
en anderen met een reputatie op het gebied van visuele effecten.
Gaeta behoorde niet tot die groep, hij was een buitenbeentje.
Ze lieten enkele mensen hun storyboards zien.
Dat leverde elke keer een vergelijkbare reactie op.
Mensen trokken bleek weg. Ze stelden voor camera's aan te passen...
maar die zou door de hoge snelheden letterlijk exploderen.
Voor zulke shots zou de camera op een raket gemonteerd moeten worden.
Johns idee was: Vervang die door honderden still-camera's.
Een bewegend beeld bestaat tenslotte uit honderden stills.
Die kun je eruit laten zien als bewegende filmbeelden.
'Kogeltijd' is in feite een 'geest overwint de Matrix'-moment...
een moment waarop je tijd ziet met de snelheid van licht of geluid.
De eerste test die ik zag was een ontploffende vuilnisbak.
Hij bevroor de vlammen en bewoog de camera eromheen.
'Kogeltijd' was hét technische obstakel.
Waar het om ging...
was het weergeven van de echte wereld.
Dat was gek genoeg het meest bizarre deel van de film.
Daar leefden en heersten gruwelijke biomechanische monsters...
die de mensen tot slaven hadden gemaakt en zo.
M'n tekeningen van de wachters waren niet wat ze wilden.
Ze haalden er een paar anderen bij, maar die lukte het ook niet.
We bespraken het. Ik zei: Laat me het nog één keer proberen.
Ik tekende ze snel, op één ochtend, want ze moesten naar Warners.
Ze zeiden: Dat is het. Dat werd de basis voor de wachters.
Daar was ik blij mee, want het zijn de schurken. Leuk om aan te werken.
trainen
Ik ben niet goed in kungfu.
We wilden de kungfu filmen zoals ze dat in Hongkong doen.
We laten de acteurs vier, vijf, zes meppen uitdelen.
De choreografie is net een dans. Het moest in het echt gedaan worden...
en niet in de montage gecreëerd worden.
Daarvoor moesten de vier hoofdrolspelers...
uiterst intense lessen volgen...
bij een van de beste choreografen uit Hongkong: Yuen Wo Ping.
Het is anders om met acteurs van hier te werken.
Als we een actiefilm maken in Hongkong...
proberen we acteurs te gebruiken die kunnen vechten. Dat is makkelijker.
Sommigen kunnen niet vechten. Dan gebruik ik een stand-in.
Larry en Andy zeiden: We willen dat de acteurs de kungfu zelf doen.
Ik zei: Waarom? Laten we mensen inhuren die al kungfu kennen.
Maar ze wilden per se dat de acteurs het zelf deden.
Acteurs zijn geloofwaardiger dan stuntmensen, hoe goed die ook zijn.
Als je acteurs leert de stunts even goed te doen, zit je goed.
Larry en Andy hadden vier maanden uitgetrokken voor training.
Ik dacht dat twee maanden meer dan genoeg zou zijn...
maar toen ik zag dat de acteurs niet correct konden slaan en trappen...
ging het me duizelen.
Ik was bang dat vier maanden niet genoeg zou zijn.
Sorry.
We waren eerlijk over de eisen die de film aan hen zou stellen.
We hoopten maar dat iemand... - Gek genoeg zou zijn om het te doen.
Ik had geen idee wat me te wachten stond.
Ze zeiden: Vier maanden trainen. Goed, zei ik.
Larry en Andy zeiden dat er veel getraind zou worden op kungfu.
Ik zei dat dat geen probleem was. Ik had het beter moeten overdenken.
Ik wist het precies, want ik had het uren gedaan tijdens de screentests.
Dat maakte deel uit van m'n screentest.
Zonder andere acteurs, zodat ik geen rust kon nemen.
Ik zal je dit zeggen: Die eerste twee dagen waren loodzwaar.
Na de eerste dag was ik kapot en geschokt. Ik was zo slecht in vorm.
We moesten zoveel doen, en ik werkte met die ongelofelijk vaardige...
artiesten uit Hongkong, die dachten dat het me nooit zou lukken.
Toen ik besefte dat de acteurs niet goed konden slaan of schoppen...
begon ik me zorgen te maken.
Ik besloot te beginnen met beenoefeningen.
De benen strekken en sterker maken.
We begonnen op de laagste leggers.
We kwamen binnen en zeiden: Hé Hugo, benen van de vloer.
Dat deden we allemaal. 'Benen van de vloer, Carrie-Anne. '
Dan oefen je trappen. Muziekje erbij en drie kwartier trappen.
We trapten en trapten. We zweetten...
en zweetten, we gromden en riepen 'auw'.
De dag erna kwam je mank binnen.
Keanu nam een besluit en onderging...
een van de zwaarste trainingsperiodes voor een moderne acteur...
terwijl hij nog herstellende was van een operatie aan z'n nek.
Toen ik begon te trainen voor deel 1 moest ik geopereerd worden...
aan m'n halswervels.
Ik dreigde verlamd te raken, dus liet ik me opereren.
Daarna was het een kwestie van afwachten.
Dat was lastig, want ik kon twee maanden niet trainen of trappen.
Het was akelig om te zien.
Het kijken ernaar deed me pijn.
Ik wist dat Keanu last had van z'n nek, want hij hield die kraag om.
Daarom lieten we hem bij de training de moeilijkste bewegingen niet maken.
Hij deed rekoefeningen en spagaten en zo, en begon toen met slagen.
Hij begon met de basale dingen om de moelijke bewegingen te vermijden.
Wo Ping, de choreograaf, was erg nerveus.
In de film deel ik weinig trappen uit, hooguit een paar.
Chinezen zeggen: Wie een leuke baan heeft, werkt z'n hele leven niet.
We zijn samen aan het spelen.
Er zit veel spel...
in dat harde werken: Trainingen, choreografie, vechten.
We hadden lol samen.
Dat was vooral te danken aan Wo Ping.
Hij heeft zo'n schat aan kennis en ervaring.
Hij en z'n medewerkers zijn geweldige leraren en instructeurs.
We hadden een basisidee over hoe we wilden dat de gevechten verliepen.
Dat werkte hij uit tot gevechten. Die liet hij aan ons zien.
Dan keken we wat ons wel of niet beviel.
We wilden de acteurs zien springen en slaan.
Springen en slaan. - In één of twee shots.
Hoe slaan ze?
Is dat alleen het begin van een sprong?
Ze vliegen het beeld uit.
En dan, in de volgende shot, slaan ze elkaar.
Ik dacht al dat hij dat dacht.
Je wilt ze in één shot zien vliegen en slaan?
Klopt dat? - Daar dachten we aan, ja.
Hij zegt dat hij niet genoeg mensen heeft om te trekken.
Dan helpen wij wel.
Vooruit.
Eén, twee, drie, nu.
Eén, twee, drie, sla.
Oké, goed.
Wo Ping en de Wachowski's werken de shots uit. Dat wordt opgenomen.
De cameraposities worden bepaald.
Dan gingen ze aan de slag met de acteurs...
en het team om de precieze bewegingen te leren.
Dat oefenden ze eindeloos.
Moeten we daar niet bij bewegen?
Ik val aan.
Hoe vaak Keanu en ik het dojo-gevecht hebben geoefend, weet ik niet meer.
We waren twee maanden bezig met de allereerste bewegingen.
Hij bekeek ons en werkte met ons de stijl uit die bij ons paste.
Hij liet die zich ontwikkelen.
ledereen heeft sterke punten.
Carrie-Anne heeft een mooi, vrouwelijk figuur.
Haar schoonheid beweegt mee met haar sprongen en passen.
Dat is haar kracht. Haar bewegingen hebben schoonheid.
Laurence is een geboren springer.
En Keanu is heel toegewijd, hij wil de dingen altijd beter doen.
Hoewel we zondag vrij hebben...
vroeg Keanu soms om een extra training op zondag.
Hij wil alle bewegingen perfect uitvoeren.
Als ik aanval...
kan ik dan dit doen en instappen? - Ja, hoor. Geen probleem.
Hugo's bewegingen zijn krachtig en precies.
Hij is net een robot. Hij is erg sterk.
Oké, goed.
Niet teveel druk, maar genoeg.
het dojo-gevecht
Dat was netjes.
De Amerikaanse training.
Goed.
We lijken klaar te zijn om naar Australië te gaan.
Ik dacht dat we er klaar voor waren. Ik was er zeker klaar voor.
Laten we gaan.
Australië
Australië bood allerlei voordelen die de film minder duur maakten.
Opmerkelijk dat de studio twee nieuwe regisseurs zoveel vrijheid gaf.
Ze hadden eerder al de sterke film Bound gemaakt...
maar deze film had een veel groter budget dan Bound.
Er was niet veel rechtstreeks toezicht.
Dat gaf ons de ruimte voor meer artistieke integriteit.
Daarom gingen we naar Australië. De broers beseften...
dat je met name je eerste film beter op grote afstand kunt maken.
We zagen het gewoon als een manier om een film te maken.
We zouden overal heen zijn gegaan.
Voor de opnames begonnen, hielden we een boeddhistische ceremonie.
We hielden een groot feest.
We haalden fruit, kaarsen, wierook. Een veelbelovende dag.
de opnames beginnen
Toen we begonnen, wisten we dat de opnames vijf maanden zouden duren.
Het was moeilijk om je het laatste deel daarvan voor te stellen.
de opnames beginnen, dag 1
Er hing een geweldige opwinding in de lucht.
We kwamen in de nieuwe studio aan en ontmoetten de decorbouwers.
Er werden kostuums gemaakt.
We waren klaar om te beginnen. ledereen leek oprecht enthousiast.
Ik voelde me prima, en toen hoorde ik dat m'n nek niet goed genas.
We probeerden te trainen voor de gevechten.
We hadden een bepaalde tijd om te trainen en te vechten.
Ik was er helemaal klaar voor, en toen zeiden ze: Je mag niet vechten.
We wisten van z'n nekblessure...
en hadden de actiescènes dus aan het eind gepland...
zodat Keanu kon beginnen met de rustigere scènes.
De vechtscènes konden dus wachten tot hij verder genezen was.
Actie.
Hij moest er niet op z'n gemak uitzien in z'n pak op het werk.
Als iemand die net wakker is. Hij zag er wat slordig uit. Niets paste goed.
Bruine jas, bruin colbertje.
Die gingen we kopen. Dat was een van m'n eerste ervaringen met haar.
We bezochten een oude vlooienmarkt. Daar liepen we door.
We zagen er kleding die geschikt was, of juist niet.
De diepte is het belangrijkst.
En een beetje van de...
kerel in de cabine.
Hebben jullie Robert al ontmoet? - Nog niet.
Dit is Mr Steadycam. - Hoe maak je het?
De reddende engel. De parachute. Red ons.
Twee regisseurs kunnen je de film voorspelen.
Laat hem die scène nog eens zien.
Dat is het voordeel als je twee regisseurs hebt.
Hier staat iemand kopieën te maken.
Dat ziet hij en hij zegt iets.
Opgelet. - Actie.
We hebben door samen te werken een boel uitgedacht.
Hoe gaan we deze film maken?
Cut.
Perfect.
de rit naar het orakel
Keanu's eerste terugkeer in de Matrix als hij 't verborgene heeft gezien...
is z'n rit in die auto door Chinatown.
Dan probeer ik m'n geest te bevrijden en maak ik de sprong.
Dan kan ik sterven. Dan leer ik dat ik kan sterven in de Neb.
En dan ontdek ik dat ik de Ware niet ben.
Dat wat hem overtuigde voor hij de waarheid kende, lijkt nu onecht.
Green screen-techniek is te verfijnd. Dan gaat het er echt uitzien.
Dus gebruikte ik iets wat leek op Hitchcocks rear screen projections.
Cary Grant ziet er heel onecht uit in die auto in North by Northwest.
Dat zag er behoorlijk cool uit. Het is een ongewone techniek voor nu...
maar de kleuren waren mooi en rijk.
Het gebrek aan scherptediepte maakte het dromerig.
Die dag werkte ik voor het eerst met Mr Fishburne. Dat was cool.
Ongelofelijk, nietwaar?
Weet je wat er zo geweldig was aan die scène?
Zelfs nu hij weet dat z'n oude leven een simulatie was...
wordt hij nog steeds gefascineerd...
door de technologie, door wat de Matrix is.
de vrouw in het rood
Laurence is geknipt voor z'n rol vanwege z'n koninklijke houding.
We kleedden hem formeel omdat z'n personage formeel is.
Hij is een gids in die wereld.
Mooi.
Hier zijn we dan in Oz.
Ik heb één vraag: Waar is Skippy?
Ik had een idee voor de scène met de kat.
Je ziet de kat twee keer en ze praten over déjà vu.
Déjà vu.
We besloten dat op te nemen in de scène bij de fontein...
om het idee dat de Matrix haperde verder uit te werken.
We castten dus twee- En drielingen en kleedden die identiek aan.
Ik weet niet of het is opgevallen maar we vonden het een goed idee.
Laat de tweelingen daar gaan staan.
Zet nog een paar nonnen in de tweede rij.
De Matrix is een systeem, Neo.
Op een dag...
ben ik niet langer een computerfreak.
Dan word ik een superheld. Ik kan vliegen.
Hou op.
Ze zijn het over alles eens.
Snap je nu wat ik van jouw idee vind?
Luister je, of kijk je naar die vrouw in die rode jurk?
Kijk nog maar 's.
Z waar werk, dit pistool vasthouden. Alsof je een baksteen vasthoudt.
Dus dit beviel je beter?
Of moet ik niets doen? - Gewoon bevriezen.
Schoon en kaal.
Bevriezen.
Is iedereen goed in beeld? - Ja. We gaan het zo doen:
Eerst filmen we de achtergrond zonder mensen.
Dan filmen we de fontein met een bijna dichte sluiter.
Dan gaat het er uitzien als zo'n waterreclame. Glashelder.
Dan halen we de mensen erbij.
Die filmen we vanuit drie hoeken.
En terwijl de mensen door het beeld lopen...
verplaatsen we de camera van 24 naar 96.
Dan stoppen we en kiezen we een frame dat er helder uitziet.
Dat frame houden we digitaal vast, zodat iedereen stilstaat.
Zijn we niet in de Matrix?
Dit is een trainingsprogramma dat je één ding moet leren:
Als je niet bij ons hoort, hoor je bij hen.
Ik hou van schurken met humor.
Ik heb Smith altijd grappig gevonden.
Hij vermaakte me, en dus kon ik genieten van m'n rol.
Hij moest er uitzien als een typische geheim agent.
Die jaren '60-stijl leek prima bij hem te passen.
Dat JFK-infiltranten-uiterlijk leek het juiste te zijn.
Ik was opgewonden toen we die scène opnamen, omdat ik nu echt acteerde.
Ik was betrokken bij iets...
dat me kon doen groeien, neem ik aan.
Deur.
Cut.
Na al die maanden van voorbereiding werd ik er eindelijk bij betrokken.
Te zien wat Hugo Weaving deed met Smith was fantastisch.
Zoals je ziet, houden we je al een tijdje in de gaten, Mr Anderson.
Je leidt twee levens.
We zochten een neutraal accent...
maar een meer uitgewerkt personage.
En dat karakter veranderde.
Ik wilde dat hij niet robotachtig was, maar ook niet echt menselijk.
Ik moest steeds denken aan een nieuwslezer uit de jaren '50.
Het is Walter Cronkite. Die klinkt als...
'Zo zit het. ' Het is geweldig.
In één leven ben je Thomas Anderson, software-programmeur.
Naarmate ik Andy en Larry leerde kennen, nam ik hun ritmes over.
Ze hebben allebei een hele diepe stem...
en daarom begon Agent Smith ook een beetje zo te praten.
Eén van die levens heeft toekomst...
en het andere niet.
lemand zei op een zeker moment dat hij ons nadeed.
Die hebben we ontslagen.
Ik geef jou de vinger...
en jij laat mij m'n telefoongesprek plegen.
Om die scène te spelen: Bang...
maar tegelijk blijkt dat Thomas Andersons wel degelijk lef heeft.
'Je kunt m'n rug op. '
Ik kom steeds op die houding uit, alsof hij in die vent verandert.
Ik voel me ineens als een soort hippie uit de jaren '70.
Snap je wat ik bedoel? Zo voel ik me, ja.
En voor dat speciale effect moest m'n mond vijf uur afgedekt worden.
Ik had er niet over nagedacht hoe ik die dag zou communiceren.
Ik probeerde een pen te vinden.
Wat?
Wil je papier? - Schrijf snel. De tijd loopt.
Slaan? Verzet bieden? Uithalen naar agenten?
Ze zijn behoorlijk sterk. - Actie.
Je gaat ons helpen, Mr Anderson.
Of je dat nou wilt of niet.
Cut.
Dat was een goede dag. Leuk.
het dak van het overheidsgebouw
Hij maakt me nerveus met z'n 'geen zorgen'.
Waarom stoppen we? Wat is er?
Dit is een typisch Bill Pope-licht.
De eerste dagen waren zwaar. Het was slopend om naar die daken te klimmen.
Met uitrusting en al.
Ik was opgewonden. Eindelijk actie.
Hoe gaat dit gebeuren? Wat gaan we doen? Kunnen we het wel?
Ik voel dat dit goed zal gaan. Soms moet je je gewoon laten meevoeren.
En je weet wat het omgekeerde van 'flow' is.
Carrie-Anne en Keanu hebben maar een paar vechtscènes.
In het begin vond ik hun bewegingen nog wat stijfjes.
We worden aangevallen!
Het eerste wat ik moest doen was trappen. 'Trap hem voor z'n kop. '
Ik had juist vier maanden getraind om mensen niet voor hun kop te trappen.
'Trap hem voor z'n kop. ' Oké.
In één scène hield Keanu twee man vast en trapte hen.
Sommige opnames waren goed, maar hij wilde het beter doen.
Na 30 opnames moesten we ophouden, ook al wilde Keanu doorgaan.
Ik zei: Ontspan je, we zijn professionals.
Als we zeggen dat een shot goed is, is het ook goed.
Actie! Duiken!
De eerste dag op het dak werd ik wakker met een stijve nek.
Ik kon me niet bewegen. Ik moest huilen en dacht: O nee!
Ze haalden er een masseuse bij en daarna ging het weer.
Goddank is er Advil.
Zit het te strak? - Nee, het gaat wel.
Die vent deinst achteruit.
Dan moet je Trinity in de verte te zien krijgen en Keanu vlakbij.
Is het een 'thud', of is het...?
Ze moeten zo... En dan vallen ze.
Zeg makker, zou je dit uit m'n hoofd willen trekken?
Trinity, help me.
Ga van 150...
naar 'Trinity, help me'.
Wil je daaraan meedoen?
Laat ik ze hier vallen?
Gewoon laten vallen.
Was de tweede... - De tweede was goed.
Mooi, dus die heb je.
Dit is 'kogeltijd'. Dit is actie in kogeltijd.
Dat was plan B.
De spullen om deze shot goed op te nemen waren nog niet klaar.
We wilden die scène ook kunnen doen als het kogeltijdproces niet werkte.
We repeteerden veel met stuntmensen, maar het bleef stijfjes.
Het bleef iets lomps houden.
We waren bezorgd dat Keanu zelfs dat niet zou kunnen doen.
Kunnen we een shot doen waarin hij zo valt...
en probeert andersom weer overeind te komen?
Al zijn opnames waren veel vloeiender.
Er was een soort emotionele inertie...
waardoor hij die super-limbohouding wist aan te nemen.
Is dit de eerste? - Het wapen?
Nee, de inslag.
Ja.
Goed. En dan moet ik deze knie opheffen?
Ontwijk dit maar 's.
Geen beweging. Politie! - Handen op je hoofd. Nu meteen!
Trinity liet de meeste blote huid zien.
Daardoor kreeg je het contrast tussen iets zwart, glanzends en metaligs...
en iemands huid.
We besteedden veel tijd aan experimenten...
om te kijken welke stof wat deed bij welke soort licht...
zodat Trinity er uit zou gaan zien als een plas kwikzilver.